Jerzy Tadeusz Lewczyński

Artysta fotograf, krytyk i publicysta
14.03.1924 02.07.2014 Tomaszowie Lubelskim

Biografia

Jerzy Tadeusz Lewczyński (ur. 14 marca 1924 w Tomaszowie Lubelskim, zm. 2 lipca 2014 w Gliwicach) był polskim artystą fotografem, krytykiem i publicystą.

Podczas II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej. Absolwent Politechniki Śląskiej w Gliwicach. W latach 50. jego prace – próbujące uchwycić wzajemne relacje starannie komponowanych, symbolicznych przedmiotów i w ten sposób komentować codzienność – nazywano antyfotografią; Lewczyński skłaniał się ku nazywaniu swych działań teatrem fotografii. Z czasem skupił się na działaniach nazywanych archeologią fotografii – zaczął wykorzystywać w swych dziełach prace innych autorów, reprodukcje – zapomniane, zniszczone, odnajdując w nich symbol sponiewieranej przeszłości, ślady dotyku ludzkich dłoni czy oczu.

W latach 1957–1960 był członkiem nieformalnej grupy fotograficznej wraz ze Zdzisławem Beksińskimi i Bronisławem Schlabsem. Prezentował swą twórczość m.in. na wystawach Fotografia subiektywna (1968) i Fotografowie poszukujący (1971), Stany graniczne fotografii (1977). W 1971 wykorzystał cudze zdjęcie pasażerów pociągu w Nysie 1945 roku tworząc pracę Nysa 1945 – nasze powiększenie.

O zdjęciu (oryginalnym) pisze Henryk Waniek w Finis Silesiae.

W 1988–1993 był wykładowcą Wyższego Studium Fotografii ZPAF w Warszawie. Badania nad historią fotografii doprowadziły go do wydania Antologii fotografii polskiej 1839-1989 (1999). Było to pierwsze w Polsce wydawnictwo opisujące tak kompleksowo to zjawisko. Członek Gliwickiego Towarzystwa Fotograficznego od 1951 i ZPAF od 1956. Był także członkiem honorowym Fotoklubu Rzeczypospolitej Polskiej.

Decyzją Międzynarodowej Federacji Sztuki Fotograficznej otrzymał honorowy tytuł Artiste FIAP – AFIAP (1963). W 1996 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2007 otrzymał Srebrny Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis, a także Nagrodę im. Katarzyny Kobro. Postanowieniem Kapituły Fotoklubu RP został odznaczony Złotym Medalem Zasłużony dla Fotografii Polskiej.

Zmarł 2 lipca 2014 w Gliwicach. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach. Jerzy Lewczyński przyjaźnił się ze Zdzisławem Beksińskim; w 2014 ukazała się książka Zdzisław Beksiński. Listy do Jerzego Lewczyńskiego, redagowana przez Olgę Ptak. Wpływy Lewczyńskiego są obecne w fotografiach u innych twórców, m.in. Wojciecha Prażmowskiego, Krzysztofa Pijarskiego czy Georgii Krawiec.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Antologia fotografii polskiej 1839-1989 (1999), pierwsze kompleksowe opracowanie historii fotografii polskiej
Artiste FIAP – AFIAP (1963)
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1996)
Srebrny Medal Gloria Artis (2007) oraz Nagroda im. Katarzyny Kobro
Złoty Medal Zasłużony dla Fotografii Polskiej (Kapituła Fotoklubu RP)

Ciekawostki

Podczas II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej
Współtworzył nieformalną grupę fotografów z Zdzisławem Beksińskim i Bronisławem Schlabsem w latach 1957–1960
W 1971 roku stworzył prace Nysa 1945 – nasze powiększenie, używając cudzych zdjęć pasażerów pociągu

Udostępnij