Joanna Pacuła

Joanna Pacuła urodziła się 30 grudnia 1957 roku w Tomaszowie Lubelskim. Jest córką Narcyzy i Leona Pacułów; matka była farmaceutką, a ojciec – inżynier. Wychowywała się z bratem i dwiema siostrami, Ewą (ur. 16 grudnia 1971) i Grażyną. W młodości odnotowała sukcesy szkolne jako lekkoatletka (biegi na 80 metrów i płotki) i już w liceum brała udział w szkolnym kole teatralnym, gdzie wystawiła przedstawienie Butterflies Are Free, wcielając się w Jill Tanner. Marzyła o karierze aktorskiej i ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie.

W latach 1979–1981 występowała na scenie Teatru Dramatycznego w Warszawie i w Teatrze Telewizji, zyskując popularność dzięki roli Albertynki w Operetce (1980). W kinie debiutowała w Barwach ochronnych (1976) w roli studentki; pierwszą poważną rolę zagrała w Nie zaznasz spokoju (1978). Pojawiła się także w wielu telewizyjnych produkcjach i filmach lat 80., m.in. Zielona miłość (1980), Jan Serce (1982), Przyjaciele (1981) i 07 zgłoś się (1982).

Jej kariera międzynarodowa zaczęła się po pobycie w Paryżu i wyjazdach do Stanów Zjednoczonych. W grudniu 1981 roku w Polsce wprowadzono stan wojenny; Pacuła, zachęcona przez Romana Polańskiego, zaczęła karierę fotomodelki we Francji i USA. Po wielu miesiącach w Ameryce, dzięki pomocy Elżbiety Czyżewskiej, rozpoczęła współpracę z hollywoodzkimi twórcami i zagrała w dramatycznym Parku Gorkiego (Gorky Park, 1983) w roli Iriny Asanowek, za którą otrzymała nominację do Złotego Globu. Jej występ zwrócił uwagę prasy amerykańskiej i europejskiej, a porównania do takich gwiazd jak Lauren Bacall czy Ingrid Bergman pojawiały się w artykułach.

W 1984 roku Pacuła razem z Anthonym Franciosą wręczyła Oscara za najlepsze zdjęcia na 56. gali Akademii Filmowej. Mimo iż odrzucała niektóre propozycje w kolejnych latach (np. rola Dana Barrett w Pogromcach duchów czy Jill w Brazil), kontynuowała karierę w filmach amerykańskich i europejskich, występując w różnych gatunkach, od kryminałów po thrillery i kino akcji. Zagrała także w miniserialach i koprodukcjach międzynarodowych, m.in. w Ucieczce z Sobiboru (Escape from Sobibor, 1987) i Death Before Dishonor (1987), a w 1993 pojawiła się w Tombstone, jednym z najbardziej znanych westernów lat 90. XX wieku. W latach 90. występowała również w filmach włoskich i w produkcjach kryminalnych, a w 1992–1995 pojawiła się w serii amerykańskich thrillerów i filmów grozy, takich jak Black Ice (1992) i Eyes of The Beholder (1992).

W kolejnych dekadach Pacuła kontynuowała pracę na planie filmowym i telewizyjnym, w tym w filmach Dinocroc (2004), Moscow Heat (2004) i Break Even (2020). W 2013 wystąpiła w quasi-biograficznym dokumencie Madoff: Made Off with America i w filmie ICE Agent (2013). Po krótkiej przerwie wróciła na ekran, pojawiając się gościnnie w serialach takich jak Bones (2014) oraz w innych projektach telewizyjnych i filmowych, łącząc karierę z pracą nad innymi projektami artystycznymi i publikacjami.

W życiu prywatnym Pacuła była w związku z Piotrem Fronczewskim (1980) oraz Hawkiem Winchellem Kochem Jr. (lata 80.), a później przez krótki czas spotykała się z Markiem Borettim. Nie miała dzieci. Mieszka w Los Angeles, a przez pewien czas mieszkała w domu należącym do Rudolfa Valentino.