Lucjan Bratz
Biografia
Lucjan Bratz urodził się 5 stycznia 1887 roku w Tomaszowie Lubelskim. Studiował na Wydziale Chemicznym Politechniki Lwowskiej, gdzie w 1912 roku obronił pracę doktorską. W Wojsku Polskim pełnił funkcję urzędnika wojskowego VIII rangi. 1 marca 1924 roku został przemianowany na oficera zawodowego w stopniu majora, ze starszeństwem z 1 grudnia 1920 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów uzbrojenia. We wrześniu 1924 roku został przydzielony ze Zbrojowni nr 2 do Instytutu Badawczego Broni Chemicznej na stanowisko kierownika pracowni specjalnej, pozostając nadal oficerem nadetatowym Okręgowego Zakładu Uzbrojenia Nr I. Następnie pełnił służbę w Wojskowym Instytucie Gazowym, a później w Wojskowym Instytucie Przeciwgazowym w Warszawie. Na podpułkownika awansował ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 roku w korpusie oficerów uzbrojenia. Prowadził badania nad świecami i pociskami dymnymi. Od 1931 roku był wykładowcą na Politechnice Warszawskiej, gdzie prowadził zajęcia z dziedziny materiałów wybuchowych. Po wybuchu II wojny światowej przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie służył w Polskich Siłach Zbrojnych. Z dniem 6 września 1946 roku został pozbawiony polskiego obywatelstwa. Po zakończeniu wojny został wykładowcą chemii organicznej w Polskim Uniwersytecie Na Obczyźnie. Spoczywa na cmentarzu North Sheen w Londynie.
Dorobek naukowy Bratz obejmuje dwanaście prac dotyczących świec i pocisków dymnych; dwie prace były jawne i zostały opublikowane, pozostałe zostały przygotowane na potrzeby wojskowości i te utajniono.
Ordery i odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1933).