Marian Wróblewski

Marian Wróblewski urodził się 8 grudnia 1933 roku w Tomaszowie Lubelskim. W czasie okupacji niemieckiej uczył się na tajnych kompletach, był członkiem ZHP i absolwentem szkoły średniej w Lubartowie. W latach 1951–1953 służył w Centrum Wyszkolenia Kwatermistrzostwa w Poznaniu, które ukończył z I lokatą, a we wrześniu 1953 został promowany na podporucznika Marynarki Wojennej. Po promocji objął stanowiska związane z zaopatrzeniem: szef służby żywnościowej Dywizjonu Okrętów Podwodnych w Gdyni, następnie kierownik sekcji żywnościowej Bazy Brzegowej 1 Brygady Okrętów Podwodnych w Gdyni-Oksywiu, a od 1958 komendant Portu Wojennego w Gdyni. W 1960 brał udział w rejsie na ORP Bałtyk na Spitsbergen. W latach 1961–1964 studiował na Fakultacie Morskim Wojskowej Akademii Tyłów i Transportu ZSRR w Leningradzie, ukończył studia z wyróżnieniem. Po powrocie został starszym pomocnikiem szefa wydziału służby żywnościowej Kwatermistrzostwa Marynarki Wojennej. W 1968 ukończył z wynikiem bardzo dobrym Wydział Morski Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Sopocie i został magistrem ekonomii. Do 1968 służył w Marynarce Wojennej, a następnie przeszedł do Głównego Kwatermistrzostwa WP, gdzie służył w latach 1968–1978, początkowo jako starszy pomocnik szefa wydziału, a od 1975 – szef oddziału systemów kierowania. W latach 1978–1980 był starszym oficerem Zarządu III w Sztabie Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw-Stron Układu Warszawskiego w Moskwie. Po powrocie do kraju został kwatermistrzem i zastępcą dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego. 27 września 1984 na mocy uchwały Rady Państwa PRL otrzymał nominację na stopień generała brygady; nominację wręczył mu 10 października 1984 w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL prof. Henryk Jabłoński. Inicjator i współtwórca przedsięwzięć rewaloryzacji zabytków w Warszawie i Warszawskim Okręgu Wojskowym. Był głównym organizatorem wystawy „Ochrona zabytków w działalności Warszawskiego Okręgowego Wojskowego”, otwartej w styczniu 1989 na Zamku Królewskim w Warszawie. Był także członkiem Zarządu CWKS Legia Warszawa i prezesem sekcji zapasów klasycznych w tym klubie. Od października 1993 pozostawał w dyspozycji MON. W styczniu 1994 został pożegnany przez Szefa Sztabu Generalnego WP gen. broni Tadeusza Wileckiego i przeniesiony w stan spoczynku z dniem 7 stycznia 1994. Był jednym ze współzałożycieli Klubu Generałów WP w 1996. Zmarł 28 grudnia 2016 w Busku-Zdroju, rodzinnej miejscowości żony, gdzie osiedlił się w 1996. Został pochowany na Cmentarzu parafialnym w Busku-Zdroju 2 stycznia 2017.